Highguard؛ وقتی دور از سروصدای اینترنت، بازی قابل‌قبول است

Highguard بازی تیراندازی رایگان و خوش‌ساختی است که اگر فضای مسموم و نفرت‌محور اینترنت را کنار بگذارید، تجربهٔ قابل‌قبولی ارائه می‌دهد، اما احتمال تبدیل شدنش به یک عادت بلندمدت مورد تردید است.

نویسندهٔ مطلب که حدود شش ساعت بین روز انتشار و یک رویداد پیش‌نمایشی در لس‌آنجلس آن را تجربه کرده، می‌گوید گیم‌پلی سلاح‌ها روان و خوش‌ساخت است و فرمتِ سه‌در‌سهِ بازی ساختاری تازه و قابل‌توجه دارد. سازنده، استودیوی Wildlight Entertainment، تیمی صدنفره متشکل عمدتاً از توسعه‌دهندگان سابق Respawn است که فرمت تازه‌ای را «raid shooter» نامیده‌اند؛ فرمتِ عجیبی که در عین حال کارآمد است. همچنین نویسنده اشاره کرده که مدل درآمدی بازی نسبت به بسیاری از شوترهای رایگان هم‌نسل، کمتر به‌نظر تبهکارانه می‌آید.

هر مسابقه در نقشه‌ای نسبتاً بزرگ و بین شش بازیکن برگزار می‌شود؛ دو تیم سه‌نفره که هرکدام در قلعهٔ خود شروع می‌کنند، دیوارها را تقویت می‌کنند و سپس برای غارت به میدان می‌زنند. این مرحلهٔ اول شباهت‌هایی به یک بتل رویالِ شتاب‌یافته دارد: بازیکنان به‌دنبال سلاح‌ها و زره‌های بهتر می‌دوند، ولی معمولاً تماس مستقیم با تیم مقابل بلافاصله رخ نمی‌دهد. نکتهٔ مرکزی مسابقه ظهور یک آیتم خاص است که آن را «Swordbreaker» نامیده‌اند و در ادامه با عنوان «Shieldbreaker» هم آمده که پیدا کردن و به‌دست آوردنش بخش اصلی تنش را می‌سازد. گرفتن این آیتم و رساندنش به پایگاه دشمن، آغازگر یک محاصره است و از آنجا بازی وارد فازِ متفاوتی می‌شود.

با شروع محاصره سرعت بازی کند می‌شود: حیوانات سوارشان کنار گذاشته می‌شوند، مدافعان موقعیت‌های حفاظت را می‌گیرند و قوانین به شکلی شبیه به فرمت بمب در بازی‌هایی مثل Rainbow Six Siege تغییر می‌کنند—با این تفاوت که در Highguard امکان اسپاون مجدد نیز وجود دارد. ترکیبی از دیوارهای قابل نابودی و دیوارهای غیرقابل تخریب در هر پایگاه دیده می‌شود؛ نابود کردن دو ژنراتور یا یکی از هسته‌های سخت‌تر منجر به پیروزی می‌شود و اگر مهاجمان قبل از از دست رفتن جان‌ها نتوانند آسیب کافی وارد کنند، همه‌چیز به یک دور دیگرِ رقابت روی آیتمِ مرکزی بازمی‌گردد. نویسنده تأکید می‌کند که تمام این سازوکارها پیچیده به‌نظر می‌رسند، مخصوصاً وقتی فروشگاه ارتقا، ابزارها و توانایی‌های شخصیت‌ها را هم در نظر بگیرید، اما در عمل این ترکیب کار می‌کند و بعد از چند مسابقه که مکانیک‌ها جا بیفتد، کشمکشِ شبیه به «طناب‌کشی»ِ بازی قابل‌درک و لذت‌بخش می‌شود.

با این همه به‌صراحت می‌شه گفت Highguard بازی‌ای است که بسیار لذت بخش هست اما علاقه‌ای ندارم آن را به‌عنوان یک عادت روزمره بپذیرم. عملکرد استودیو در طراحی فرمتِ عجیب اما عملی تحسین کننده است حتی با وجود نسبت به فضای توأم با نفرت و نقدهای منفیِ پیش‌از‌ عرضه اینترنتی و نقدهایی که شامل بازبینی‌های بسیار منفیِ استیم از سوی کاربرانی است که کمتر از یک ساعت بازی کرده‌اند. در نهایت، برداشت کلی این است که Highguard تجربهٔ جدید و قابل‌توجهی ارائه می‌دهد، ولی شک داریم که این تجربه به یک بازیِ تبدیل‌شونده به عادت برای اکثریت بازیکنان بدل شود.


منبع: PC Gamer — لینک
زمان انتشار منبع: 27 ژانویه 2026

By Poormaz

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *